Küçə fənərləri sönüb .Həmişə ki kimi mənasız dayaq rolunu oynayırlar.Soyuq fevral aylarıdır.Deyəsən bu gün həm də onun ad günüdür axı.Ürəyində səssizcə düşünür.Tək də deyil bu gecə.Sevdiyi qadın artıq yanındakı qadındır.Bu gün bir az da sərxoşdur.Adət etdiyi hal deyil sadəcə içmişdi.Axı bu gün həm də ad günü idi.Otuz yaşı olurdu.Bir ,iki aydan sonra da ata olacaqdı.
Küçə soyuq ,kimsəsiz ,qaranlıqdır.Bu iki nəfərin səsi söhbət əsasında əks-səda verir.Elə hiss edirsən ki izdihamın içındəsən.Bu illərdə iki ölkə arasında qarşıdurmanın qızışdığı günlərdir.Küçələr daha təhlükəlidir.Sumqayıt hadisələrinin üstündən də az müddət keçmişdi.Bu haqda radioda eşitmişdi.Üç-dörd erməninin qanı hesabına dünyada elə imic formalaşdırmaq istəyirdilər ki ,guya Azərbaycanlılar onlara əzab verir.Məhz Bakının küçələrin də də belə heç kimə lazım olmayan ,Azərbaycanlının əlində ölməklə özlərini əzabkeş xalq kimi qələmə vermək niyyətində olan quldurlarla dolu idi.Həmin gecə də onlarrın arxasıyca düşən də bu yöndəmsiz erməni zibili idi.
Qadın haqlı idi.Onları izləyirdilər.
-Qorxma evə az qalıb.
-Belə qaranlıqda tək olsa idim yəqin özümdən getmişdim.
-Mən ki yanındayam bunu dərd etmə.
-Hə
Addım səsləroi daha da yaxınlaşdı.Nəfəsinin istisi də üzünə dəyirdi.
-Hə de görüm Bizdən nə istəyirsən?
-Üstündə nə varsa çıxart bu saat ver.
-Sən heç nə almayacaqsan,..................
-Onda görərsən gününü
O bacarıqli və sərrast idi .Qadının üstünə cumdu.Ayın işiğında parıldayan boyunbağını dartıb çıxartdı və qaçdı,amma deyəsən əlindən də yerə saldı.ARxasıyca düşşə də o çoxdan gözdən yox olmuşdu.Qadın özünü itirmişdi.
Bütün bu kimsəsizliyə isə ay şahidlik edirdi.Qadın gözünə parıldayan nəsə dəydi.Bu həmin boyunbağı idi.Ay işığı onu quldura göstərdiyi kimi bu dəfə də onun üstünə işıq saçaraq öz sahibinə göstərirdi.
Comments
Post a Comment