WE BLOG

-Sənin üçün darıxmışam. -Doğru deyirsən? -Bizki hələ təzə tanıyırıq bir-birimizi -Yaxşı sən deyən olsun gecən xeyrə. Fonda melodiya dönə-dönə səslənir Sən təksən? Sən məni axtarmısan heç? Mən səni yenə görə biləcəm? Hava soyuqdur,ildırım çaxır.Sənə məktub yazmaq keçir içimdən,Elə məktubku sən onu heç vaxt oxumayacaqsan ,mən də göndərməyəcəm. İndi payız aylarını yaşayıram.Dərslərim də başlayıb.Hər gün gedib-gəlirəm.Fərqli simalarla tanış oluram.İşin gülməli tərəfi odur ki,bəzən həmin fərqli simalar çox eyni gəlir .Bezirəm! İndi gecədir ,yağış yağır.Soyuq meh otağıma dolur.Suyun yerə çırpılması bir başqa ahəng yaradır.Səssizliyi dinləmək istəyirəm,amma sükütu yarpaqların xışıltısı pozur. Mədə ağrılarım da yenə özünü göstərir.Dediyim şeyləri təkrar edirəm.Özümü heç düşünmürəm.Dünən lap yağışın altında qalmışdım,yamyaş oldum,amma bunlar içimdəkilərin yanında əhəmiyyətsiz görünür.İslandım evə çatanda .Anam danladı. Otağıma çəkildim.Yağış dayanmışdı ,sükütu dinlədim.

Lövhə qarşısındayam.Sarışın olmasa da saçlarının sarısı mən də qəzəb doğurur.Əlində taxta çubuq ele hey otağı firlanır.Mən isə lövhə qarşısındayam. Həmin qadın məndən lövhədə yazılmış məsələnin həllini gözləyir.Mən isə toplayır,çıxır,yenə toplayır,vurur,çıxsam da doğru cavaba gəlib çıxa bilmirdim. Yerdən uşaqlar isə gülürdülər."Bu ki çox sadədir.Sən bacarıqsızsan"deyirdilər. Əllərimin əsməsi tutduğum tabaşiri saxlamağa mane olurdu.Ele hey yerə salır,götürür ,yenidən vurur,bölür,kök altına salır,toplayıb ,çıxırdım. Əlimdəki tabaşırı də atıb qaçıb getmək istəyirdim. Həmin sarı saçlı qadın bu dəfə dözmədi ."Bu  bəsit məsələni də həll edə bilmirsən "Uşaqlara üzünü tutub gülməyə başladı. Mən isə elə hey toplayıb ,vurur ,çıxırdım.Həmin misal çox sadə idi,amma həmin qadının əlindəki çubuq ,uşaqların səfehcə gülümsəməsi mən də kompeks qarışıq kütləşmə yaradırdı. Hər dəfəsində düşünürdüm ki,indi nəyinsə üstünə nəsə gəlsəm və ya nədənsə nəyisə çıxsam hardasa yanlışlıq ...