Bütöv otaqda sənə zillənmiş eyni yüzlərcə göz.Soyuq,qaranlıq dəhlizlər.Hər kəsində burda bir məqsədi var həqiqəti olduğundan fərqli tərzdə vermək.Azad sözü boğmaq .Bir az sıxılıram düzü.Yox bu dəfə üstlərinə gedəcəm saxtakarcasına gülümsəyəcəm,onlar kimi .Onlar necə fəallıq göstərirlərsə elə məndə bu işdə canfəşan olduğumu sübüt etməliyəm.Bilirəm fikirlərim gizlilikdən çıxdı hər kəs nə düşündüyümdən indi halidir))) Evrika!Evrika!Evrika!son günlər yarıda qalmışdın tamamlamağıma çox az qalıb səni.Səndə bunları tapdım bu cümlələri .O cümlələr ki ,hər gün bəlkə də yüz ,min ,bəlkə də milyon dəfə dir ki eşidirəm.Hardasa fikir kimi də keçmisən ağlımdan -Sən bu cümlələrdən ibarət idin. Söhbət Corc Oruellin 1984 -cü il əsərindən gedir. 1-İt mırıltısını xatırladan vəhşi ritm üzərində köklənmiş mahnı musiqidən başqa bir şey deyilsən! 2--Sən yalnız qurşaqdan aşağı üsyançısan! 3-Vidalaşma ərəfəsində bəlağətli sözlər deməyi xoşlamıram! 4- Anlamamaq xoşbəxtliyi onları dəli ol...