Öləcəyinə saniyələr qalmış insan nəyə bənzəyir,həmin an nə düşünür.? Qapı arasındakı boşluqdan dayanıb baxırdım.Elə bil otaqları ayıran bu arakəsmə ,onun hər nəfəs alışında aramızda yaranan uçuruma çevrilirdi.Hər nəfəs almaqda ölümə bir az daha yaxınlaşmağa bərabər idi.O isə elə heyy nəfəs alırdı.Aramızda bu uçurum olmasaydı,əgər o qapının arakəsməsində donub qalmasaydım,gələr səni nəfəs almamağa təhrik edərdim.Nəfəs almaq insanı yaşadır ,amma bu ölümə yaxınlaşdıran nəfəs idi və sən nəfəs alırdın. Səni yola salanda da həmin nəfəs aldığın kimi ölümə də mənzilinə də tələsirdin.Bu dəfə ki mənzilini görmək istəyirdin.Həmin mənzilin yeni sahibi olacaqdın bax ona görə tələsirdin.Heç getdiyini görmək şansım da olmadı,çünki həmişə gəldiyini izlədim,bu dəfə getdiyini özüdə həmişəlik yeni mənzilinin sahibi olacağını düşünmək,eyni zamanda həmin mənzildə qonaq olmaq haqqının olmaması uçuruma yuvarlanmaq demək idi. Nəfəs alarkən bizi ayıran arakəsmədən izlədim səni,ölümlə də müba...