WE BLOG

Mən acam. Motsart səslənir. Pul da istəyirəm. İşıqlar sönür. Bütün bunlar ürək bulandırır. Lənətə gələsən səni ,Bütün həyatımı əlimdən aldın. Motsartın parçasını ifa edən gənc pioninoya daha bərk vurur.Hisslərlə bərabər ,ürək döyüntüləri sürətlənir. Saymağa başla Bir - De görüm bir. Eşitmirsən bir de! Uşaq ağlayan səsiylə -Bir . Sən ailə qurmamısan ,başa düşürsən .İndi mənə yemək və pul ver. Tez ol!  Səninlə deyiləm de iki. Süküut çökür ,sonra eyni səslər pəncərədən evə çökür. Motsart səslənir. O sərsəm də elə düşünür ki ,hər şeyi dəyişəcək hə? Uşaq dörd deməmiş əlinin tərsiylə isti,ağrıdıcı əzabı hiss edir. Motsart dayanır sükut  çökür.

Üzündə çapıqlar ,əlləri indidən kobudlaşmış ,gözləri qorxulu bir o qədər kədərli,əynində çox köhnə bəlkə də kiminsə ona verdiyi və ya zibil köşələrindən tapdığı paltarlar.Başında eyni nimdaşlıqla papaq. O saat hiss olunur ki,şəhərimizin "QAVROŞ"UDUR. Bir az da ədəbsiz .Saxla!Saxla!Saxla deyəcək qədər ədəbsiz.Səsində isə illərin kobudluğu var. Fikir verirəm yekəqarın ,bəlkə də 150 kilo olan biri həmin uşağı kənara çəkib nəsə təkəbbürlə soruşur.O da büzüşüb  inandırmağa çalışır ki  "ƏLİMDƏKİ ELƏ DƏ TƏHLÜKƏLİ DEYİL! Mən içən deyiləm inanın elə çəkən də Vallah! Avtobusun zəif işiğında  qorxulu gözləri üzümə zillənir.Təhlükə duyuram ,amma eyn zamanda mərhəmət . O yekəqarın özündən güclünün qabağında sərçəyə dönəcəydi .Onun da gücü ,kişilik məharəti ona çatırdı.Qorxu duyduğu Qavroşu köşəyə sıxışdırmaq ,ondan ədalətli olmağı tələb etmək . Bir şey dəqiqdir belə insanlar nə qədər yoxsul olsalarda ,içlərində azacıqda olsa ,sürücünün haqqını erə biləcək qədər dürüstlük v...