WE BLOG

İndiyənə qədər heç bir dini kitab oxumamışam ,amma bəzi dini kitablarla tanışlığım olub.Quranı açıb oxumaq istəsəm də başa düşə bilmədiyimdən və də başa düşə bilmədiyim nəsələr məni həvəsdən salır.Ona görə də oxumadım.Nədənsə vaxt itgisi hesab elədim.Facebook da yazdığım  yəni dini baxışın nədir sualına azad sözünü əlavə etmişəm.Səbəb heç bir dini cərəyandan ,onun müəyyən etdiyi qaydalarla yaşamaq istəmirəm.Bir tərədfən də məni özünü dərk etməsi üçün kifayət qədər dərrakə verməyibsə bu yenə də mənim günahım deyil. Ateist ,satanist,sadist və s kimi insanların cürbəcür ad qoyduqları cərəyanları da insanların başqalarından fərqlənmək istəyi kimi qəbul edirəm. Bəs mənim Allahım kimdir?hesab edirəm ki ,insanlar həmişə özlərindən güclü ,etibar edə biləcəyi kimi isə görmək istəyir.İçimdəki güclü varlıq yəqin bu Allahdır,Əl açıb dua edirəm .Ailəm üçün ,doğmalarım üçün ,özüm üçün .Səbrli ,dəyanətli olmaq üçün .özümdən güclü onu görürəm çünki.İndi deyə bilmərəm ki ,mən ateist,sadist,satan...

Oxuduğum bir çox əsərlərdə qoca qarı ,qarımış qız cütlüyünü görürdüm.Sonra bunu real həyatda axtarmağa başladım.Yazılanlar heç də uydurma deyildi bu dəfə! Ətrafımda kifayət qədər belə cütlüklərə rast gəlirdim.Maraqlı orasında idi ki,bu cütlüklər çox yaxşı yola gedirdilər.Birini digərindən ayırmaq çətin idi. Bəs nədir onlar arasında bu bağlılığı ,yaxınlığı ,yola getməyi yaradan səbəb?Düşünmüşəm bu haqda .Belə qənaətə gəlmişəm ki,ikisi də sınıqdılar.Birinin şəxsi həyatı alınmamış,digəri isə sakitcə yaxınlaşan ölümünü gözləyir.Bu idi onları yaxınlaşdıran. Düzdür ata -anaya kimsə baxmalıdır,amma bu evlənməmiş qız olmamalıdır məncə.Sonra həmin qızın həyatına baxdım.Bəlkə indi ailəsi ,uşaqları ola bilərdi.İndi ki kimi başqalarının uşaqlarına baxmır,anasının qayğısını çəkmir,qohumlar arasında ötürücü funksiyası yerinə yetirib arada qalmırdı. Qadın təkcə ona görə oğlan dünyaya gətirmir ki ,kişinin soyu artsın.Qocalanda baxanı olsun,yalnız tək-tənha ölməsinlər . Bu belə olmur .Geridə qarım...

Lövhə qarşısındayam.Sarışın olmasa da saçlarının sarısı mən də qəzəb doğurur.Əlində taxta çubuq ele hey otağı firlanır.Mən isə lövhə qarşısındayam. Həmin qadın məndən lövhədə yazılmış məsələnin həllini gözləyir.Mən isə toplayır,çıxır,yenə toplayır,vurur,çıxsam da doğru cavaba gəlib çıxa bilmirdim. Yerdən uşaqlar isə gülürdülər."Bu ki çox sadədir.Sən bacarıqsızsan"deyirdilər. Əllərimin əsməsi tutduğum tabaşiri saxlamağa mane olurdu.Ele hey yerə salır,götürür ,yenidən vurur,bölür,kök altına salır,toplayıb ,çıxırdım. Əlimdəki tabaşırı də atıb qaçıb getmək istəyirdim. Həmin sarı saçlı qadın bu dəfə dözmədi ."Bu  bəsit məsələni də həll edə bilmirsən "Uşaqlara üzünü tutub gülməyə başladı. Mən isə elə hey toplayıb ,vurur ,çıxırdım.Həmin misal çox sadə idi,amma həmin qadının əlindəki çubuq ,uşaqların səfehcə gülümsəməsi mən də kompeks qarışıq kütləşmə yaradırdı. Hər dəfəsində düşünürdüm ki,indi nəyinsə üstünə nəsə gəlsəm və ya nədənsə nəyisə çıxsam hardasa yanlışlıq ...

Dörd il bundan qabaq getdiyim yol.Hər gun ,hər ay,hər il həmin yoldan keçərkən bir az daha başqalaşırdım.Fikirlərim ,insanlara qarşı münasibətim dəyişirdi.Bu yolu getməmişdən qabaq insanlarda gözümə ağ və qara görünürdü .Yaxşılar və pislər.Sonra bu yoldan keçdikcə anladım ki ,insanlar daimi yaxşı ,daimi pis qala bilməzlər.Bütünlüklə yaxşı bütünlüklə pis insan yoxdur. Hər dəfə bu yoldan qayıdan da başa düşürdüm ki ,arxada qoyduqlarım ilə eyniləşmirəm .Mən dəyişilirdim.Arxada qoyduqlarım isə eyni idilər .Dəyişilməz və sabit.Həyatlarından da məmnun görünürdülər,amma o cəmiyyətə düşdükcə anlayırdım ki ,onlar ilə ortaq nöqtələrimiz yoxdur.Onlar danışdıqca mən sakit qulaq asırdım.Bilirdim ki mən danışmağa başlasam dediklərim onlara mənasız görünəcəkdi.Ona görə susur,arada başım ilə dediklərini təsdiqləyirdim.Bax beləcə bu getdiyim yol məni dəyişdi. Bu yola çıxmamışdan qabaq çox çəlimsiz ,sadəlövh idim diqqət çəkəcək yönlərim də yox idi.Bu illər ərzində isə dəyişdim.Özümə inamım artdı,əvvə...

Bu gün başqa cür oyandım yuxudan,həmişəki kimi deyildi.Pəncərədən boylanan günəşə də ,onun otağımı işıqlandıran işığına da baxıb xoşbəxtlik duyurdum. Bu gün həmişə ki kimi deyildi.Bütün otağı xoş ,rahatlatıcı melodiya bürümüşdü.Bu gün yalnız da deyildim.İçimi bürüyən şirin bir təlaş vardı.İnana bilmirdim ki kiminsə sevgisi məni dəyişdirə bilər.Xoşbəxtlik duyurdum.Gecədən bəri davam edən və heç bitməsini istəmədiyim anlar idi. Bu gün həmişə ki kimi deyildi!İnsanların dediklərinə əsəbləşmir,özümü sakit və təmkinli aparırdım. Bu gün həmişə ki kimi deyildi.Dəyişmiş ,başqalaşmış,sevincim artmışdı.İnsanlar qədər əşyalar da gözümə başqa cür dəyirdi. Bu gün həmişə ki kimi deyildi!İnsanlarda xoşbəxt idi,sanki mənim sevincimlə onlarda sevinirdilər.Birinci dəfə idi bunu görürdüm. Küçələri dolaşdım.Divarlar da dəyişilmişdi,sanki iki gün bundan əvvəl gördüyüm kimi deyildilər.Hər tərəfdə xoş hissləri ifadə edən sözlər yazılmışdı.Ən əsası da onun adı. Bu gün həmişə ki kimi deyildi!Soyuq daşın ü...

Küçə fənərləri sönüb .Həmişə ki kimi mənasız dayaq rolunu oynayırlar.Soyuq fevral aylarıdır.Deyəsən bu gün həm də onun ad günüdür axı.Ürəyində səssizcə düşünür.Tək də deyil bu gecə.Sevdiyi qadın artıq yanındakı qadındır.Bu gün bir az da sərxoşdur.Adət etdiyi hal deyil sadəcə içmişdi.Axı bu gün həm də ad günü idi.Otuz yaşı olurdu.Bir ,iki aydan sonra da ata olacaqdı. Küçə soyuq ,kimsəsiz ,qaranlıqdır.Bu iki nəfərin səsi söhbət əsasında əks-səda verir.Elə hiss edirsən ki izdihamın içındəsən.Bu illərdə iki ölkə arasında qarşıdurmanın qızışdığı günlərdir.Küçələr daha təhlükəlidir.Sumqayıt hadisələrinin üstündən də az müddət keçmişdi.Bu haqda radioda eşitmişdi.Üç-dörd erməninin qanı hesabına dünyada elə imic formalaşdırmaq istəyirdilər ki ,guya Azərbaycanlılar onlara əzab verir.Məhz Bakının küçələrin də də belə heç kimə lazım olmayan ,Azərbaycanlının əlində ölməklə özlərini əzabkeş xalq kimi qələmə vermək niyyətində olan quldurlarla dolu idi.Həmin gecə də onlarrın arxasıyca düşən də bu yö...

Pəncərədən səmaya baxıram.Qaranlıqdır .Hansısa ulduz sönəcək qədər parıldayır.Hardasa oxuduğum mövhimi inanc yadıma düşür.Onu da xatırlayıram ki,bu inancı beş il bundan qabaq da sınaqdan keçirtmişdim. Ulduz bərkdən yanır ,sonra söndü.İnsan həyatı da belədir.Həmin ulduzu da bir dəfə yanıb sonra sönən insana bənzədirəm.Birincidən nəsə gözləyə bilərsən,ikinci hal isə ümidsiz vəziyyətdir.Arzu tuturam tez. İndi səmaya baxıram ,amma səma sanki boşaldı,heç bir izdə qalmadı.Utanıram!Nəyinsə məhv olması üzərinə arzu tutmuşdum. Düşünürəm!...... Səma boşdur.Bomboş.Fikirlərimdən ayrılıram.Mail qutuma baxıram.Dostum hər şeyin yaxşı olduğunu yazır.Sevinirəm.Mənim necə olduğumu soruşur. Məhv olan nəyinsə üzərinə arzu tutdum bu gün. -Gülür.Məhv olan nə idi. -Ulduz. -Sən inanclara inanırsan? -Qətiyyən yox! -Arzunu soruşmazlar yoxsa bilmək istərdim. -Arzum bəsitdir. -Dürüstlük!

"Nəyinsə ölçüsünü bilmirsənsə ,onu idarə etmək çətindir"deyib blogumuzu yazmağa başlayırıq.. Gmail mail qutuma baxıram-231 mesaj almışam .Hamısı da google alert,müəyyən izlədiyim blog qruplarından ,ha baxıram Facebookdan kiminsə ad gününün bu gün olduğunu xəbərdarlıq edir.Twitter -də isə kimsə məni follow etmək istəyir.Linkedin.com -dan xəbərdarlıq gəlir ki,ingilis ,rus ,ən əsası öz dilində yazmağı bacaran (bu aralar işəgötürənlər arasında yaman dəbə düşüb bu ifadə)) Azərbaycanın bütün ərazilərini qarış-qarış bilən kimsələri işə dəvət edir.Öz bacarıqlarımla müqayisə edirəm.Mən öz ölkəmin hər qarışına bələd deyiləm.Deməli hələki potensialım ilə istəklərim üst-üstə düşmür.Əl qərəz. Fb da kimsə mənə mesaj yazıb ,səhifəni açıram ,mesaj qutusuna baxıram.Türk arkadaşlarından biri nasısın deyə yazır.Kimsə də mənasız smile göndərib.F5 basıb səhifəni çevirirəm .Twitterə baxıram .Musiqini səsini artırıram.Rəqs etmək istəyirəm ,sonra fikrimdən daşınıram .Bloguma nəzər salıram .Adın...