Əgər bir zamanlar insanlar informasiya
almağın aclığını çəkirdilərsə ,bu günlərdə
isə onlar lazımsız məlumatlarla beyinlərini doldurmaq istəmirlər.Yəni
onlar o qədər boldur ki,seçim şəxsin özünə buraxılır.Küçədə getdiyin yerdə belə
yeni hadisənin şahidi olursan eşidirsən.
Bəzən "Məlumat Bürosu" xarakteri
daşıyan internet ,TV ,qəzetlərdən uzaq
qaçmaq istəyirsən.
Həyatda yaşaya ,baş çıxara biləcəyin qədər bilməlisən.Bütün bunlardan qaçmaq isə
yuxarıda nümunə göstərdiyim filmin epizodunu xatırladır.Ata xaricdə təhsil
almış ,hələ də oxumaq sevdasında oğluna -Yaşaya biləcəyin qədər bil deyirdi.
Umumən çox bilmək ziyandır.Ziyan olan əlbəttə
təhsil deyil.Özünü yeni lazımsız informasiyanı bilməyə məcbur etməkdir.Məsələn
hansısa fikri kimsə nə vaxtsa deyib,kimsə nə vaxtsa şedevr musiqi bəstələyib.Beləliklə onların kopyasını
oxumaq ,dinləmək lazımsız məlumat kimidir.Misalçün bəzən sual verirlər
-Bizimkilərdən kimləri oxumusan ? Mütailə etdiklərimin adlarını çəkirəm.Onların
əsasında məndə həmin dövrü nümayiş etdirən bütöv mənzərə yaranır.Mənzərə nədən
ibarət olur?Çoxusunda sovet ədəbiyyatına xas olan ortaq nöqtələr tapıram.Deeməli
onun ikinci kopyasıni oxumağa özümü məcbur edə bilmərəm.Yenədə məsələn bu gün
Motsart musiqisinə qulaq verəndə fikirləşdim ki,Sonra nə yaradıblarsa hamı
ondan nəsə götürüb ,nəsə kopyalayıb.Beləliklə ikinci alternativlər zibil
üçündür.
Bu yazını da oxumağa kimsə məcbur
deyil...!,çünki kimsə yenədə bu fikirləri nə vaxtsa deyib.Bu və ya digər şəkildə
.
Comments
Post a Comment