WE BLOG

İnsan insandan asılıdır. Və biz bir-birimizlə rəqabət şəraitində inkişaf edirik, dəyişirik.Təbii ki, bunun indi yazacağım mövzu ilə birbaşa əlaqəsi olmasa da demək istədim. Qısası, başqasına baxırsan qibtə edirsən səndə də olsun istəyirsən. Hərdən birdən-birə elə istədiklərim yaranır ki, özüm də təəccüb edirəm  😅 Məsələn, qulaq pirsinqini yeniyetmə dövründə də edə bilərdim. Çünki həmin yaş dövründə insanlar daha çılğın olur, mövcud olan bir çox nəsnəni sınaqdan keçirtmək istə yir. Məndə isə qulaq pirsinqini etmək sevdası 26 yaşımda yarandı. Bəli, deyə bilərsiniz bu ki həyat əhəmiyyətli qərar deyil niyə bu haqda bəzəyib-düzəyərək yazır. Bu haqda yazının sonunda açıqlayacağam. Qısası. Qərar verdim, gözəllik salonlarının birində, etibar etdiyim ustanın yanında bunu etdirdim. Hər nə qədər bu ağrı verəcək, qanama olacaq desəm də, usta mənə əhəmiyyət vermədi. "Narahat olma, heç nə olmayacaq deyib gülümsədi". Pirsinqi etdirdikdən sonra, sırğaları ilk həftələr taxıb çıxa...

Son 2-3 ayda baxdığım əcnəbi serial və dinlədiyim 80-90-ların hit musiqilərini bloqumda yazmaq qərarına gəldim. Aşağıda "ən yaxşı"larından hesab etdiyim serial və musiqilərin adlarını qeyd edəcəm. Sense8 House of Cards The Killing The Fall The X-Series Musiqilərdən: Europe- The Final Countdown Madonna- La Isla Bonita Modern Talking- You are my heart, you ara my soul Phil Collins- Another day in paradise Scorpions- Wind of Change

“That Sugar Film” ə baxdıqdan sonra, şəkərin insan sağlamlığındakı ziyanlı tərəflərini aydın görmək olur. Filmdən sonra, şəkər istehlakımı azaltmağı düşünürəm. Məncə, sizlərdə bu fikirləri oxuduqdan sonra, bu qənaətə gələcək və özünüzü şəkərdən uzaq durmağa məcbur edəcəksiniz. Məntiqlə düşünsək pul qazanıb, onu sağlamlığımızı itirmək üçün niyə xərcləyək ki? Sənədli filmdəki bəzi maraqlı nüansları qeyd etməyi vacib bildim.  Filmə baxmağı isə yaşından asılı olmayaraq hər kəsə tövsiyə edirəm. - Britaniyalı həkim Con Yudkinin fikirincə, hər kəs ildə 2 kq şəkər istehlak etsə, bundan məmnun olardım, amma onların 1 ildə istehlak etdikləri şəkərin miqdarı 50 kq-dır. - Əgər supermarketdən şəkərlə bağlı olan qidaları çıxartsaq, piştaxtaların 20%-i boş qalar. - “Coca Cola” şirkətinin 2008-ci ildə apardığı araşdırmaya görə, Coca Colanın satışlarında adambaşına düşən ən yüksək artım Avstraliyanın şimal torpaqları olub. - Amata, Şimali Avstraliyada yerləşən qəsəbələrdən biridir. B...

Corc Oruelin oxuduğum “1984”, “Heyvanıstan”ından sonra, “Boğulmamaq” üçün əsəri Birinci Dünya Müharibəsinin bitdiyi, uzun illərdən sonra isə İkinci Dünya Müharibəsinin qapıda dayandığı bir zaman kəsiyindən, müharibələrin adi insanların həyatlarına necə təsir etməsindən bəhs edir. Hadisələr Corc Boulingin gəncliyində yaşadığı İngiltərənin Binfield şəhərində cərəyan edir. Corc Oruel əsərin qəhrəmanının gəncliyini böyük ustalıqla təsvir edir. Ən maraqlı isə Corc Boulingin 20-30 ildən sonra Binfieldə qayıtdığında yaşadığı həyəcanı və keçirdiyi təəssüf hissini qeyd etməliyəm. Əsərdə müharibədən sonra kapitalizmin insanların həyatlarına necə təsir etməsindən, 1920-lərdə yeni satış strategiyalarının yaranmasından, şirkətlərin yeniliklərə hazır olmamasından dolayı rəqabət nəticəsində iflas ilə üzləşməsi də xüsusi qeyd olunub. Əsərdəki günümüz ilə səsləşən sitatları yazmaq qərarına gəldim. Buyurun oxuyun: İnşaat şirkətləri müasir dövrün ən böyük fırıqdaqçılığını edir. Sığorta sektoru da...

“Allah onun bəlasını versin”, “Allaha tapşırmışam onu” bu sözləri hamımız tez-tez eşidirik. Həmişə başa düşməmişəm ki, insanlar bir-birilərinə niyə və necə qarğış edə bilirlər. Özü də lap ürəkdən. Axşam saat 02:00. Yata bilməyib, pəncərədən baxırdım. Qadın çox ürəkdən kiməsə qarğış edirdi. Düzdü ola bilər ki, kimsə sizə badalaq gələ bilər, yaxud, müxtəlif çirkinlik və eybəcərlik, haqsızlıqla üzləşə bilərsiniz. Amma bu ürəkdən qarğış etməyə də əsas vermir. Bəlkədə biz də nə vaxtsa bu sözləri istifadə etmişik, amma məsumca. Dildə  “Allah bəlasını versin deyib” , sonra tez dediklərimizə görə, utanmışıqda. Ona görə, əbəs demirlər ki, bizim bütün istəklər qəbul olunsaydı, hər şey çox pis ola bilərdi. Utanmaq demişkən biz “Allahı” yalnız bir məqamda yada salırıq: “Ətrafımızda insanları artıq ölmüş hiss etdikdə”. Qarğış etməyin, acıq verməyin, yoxsa bu hisslər bizi daha tez qocaldacaq. 

Biz Avropada teatra kofe ilə əlimizi qolumuza salladığımız kimi girsək, bu aktyorlara qarşı hörmətsizlik ola bilər. Amma Azərbaycanda bunu rahat şəkildə etmək mümkündür. Axı biz Avropa deyilik? Əksinə prosesə    məsələn Avropanın müəllim-tələbə münasibətlərinə baxdıqda hər iki tərəf özünü çox sərbəst şəkildə apara bilir.   Bu zaman Avropalılara bu münasibət heç də pis təsir göstərmir. Axı pedaqoq qabağında çay içməyin nəyi pisdir. Yenə də axı biz Avropalı deyilik sualı yaranır. Bu misalları çəkməyimdə məqsədim bizim sərbəstlik anlayışını yanlış məqamlarda doğru bildiyimiz ilə bağlıdır. Məsələn biz bilməliyik ki, təhsildə müəllim tələbə münasibətləri sərbəst olmalıdır, eyni zamanda biz   onu da   bilməliyik ki, mədəniyyət adı qoyulmuş yerlərə kofe və s ilə girmək, aktyorların gözünün içinə baxıb kofeni yudumlamaq olmaz.

Cek Lendonun qısa bir hekayəsi var. Bu hekayə “Həyat eşqi” adlanır. Həmin hekayədə qəhrəman çıxılmaz vəziyyətdədir, ölüm onu hər an haqlaya bilər. Qarşısına xəstə, qana susamış canavar çıxır. Düşünür və deyir: Ölə bilərsən, amma bu ölüm daha şərəfli olmalıdır (xəstə canavarın əlində ölüm istisna olmalıdır). İndi vəziyyət o yerə çatıb ki, bizlər doğmalarımızın başına hər an nəsə gələcək deyə qorxuruq. Məsələn bu gün gördüyün biri  haqqında sabah eşidə bilərsən ki, həmin insan həyatda yoxdur. Təəssüf hissi ilə ölüm səbəbini soruşarsan. Ölüm halında belə gülməli vəziyyət yaranacaq. Avtomobil qəzasında ölüb, intihar edib, xərçəng idi, filan küçənin tinində öldürdülər, əsgərlikdə vurulan atəşdən dünyasını dəyişdi,dənizdə boğuldu  və s . Düşünürsən, nə qədər bəsit və adi ölümlərdir.  Əvvəllər insanlardan soruşurdular ki, hansı ölüm hallarından qorxursan? Onların cavabları  isə ən gözlənilməz ölüm halları idi. İndi səbəblər də bəsitləşib. P.S Odur ki, itirmək qorxusu ...